Zakład Diagnostyki Laboratoryjnej i Mikrobiologicznej (ZDLiM) został utworzony zarządzeniem Dyrektora Szpitala Specjalistycznego w Kościerzynie z dnia 1 października 2006 roku.
Powstał z połączenia istniejących od 1998 roku dwóch komórek organizacyjnych: Zakładu Diagnostyki Laboratoryjnej i Zakładu Diagnostyki Mikrobiologicznej. Bezpośredni nadzór nad działalnościa ZDLiM sprawuje powołany przez Dyrektora Szpitala kierownik, mgr Anna Pałubicka, specjalista II stopnia z mikrobiologii.
ZDLiM dysponuje wysoko wyspecjalizowaną kadrą pracowników, co ma odzwierciedlenie m. in. w bardzo dobrych wynikach kontroli zewnątrzlaboratoryjnych, organizowanych przez Centralny Ośrodek Badań Jakości w Diagnostyce Mikrobiologicznej w Warszawie oraz Centralny Ośrodek Badań Jakości w Diagnostyce Laboratoryjnej w Łodzi.
ZDLiM został wpisany do ewidencji Laboratoriów Krajowej Izby Diagnostów Laboratoryjnych spełniających wszystkie ustalone wymagania, w związku z czym możliwe jest prowadzenie szkoleń dla kadry laboratoriów medycznych, dla studentów w ramach praktyki z diagnostyki medycznej oraz prowadzenie staży specjalizacyjnych.
ZDLiM bierze czynny udział w Ogólnopolskim Programie Monitorowania Oporności Drobnoustrojów OPTY oraz w programie EARSS (European Antimicrobial Resistance Survillance System); współpracuje z Narodowym Instytutem Zdrowia Publicznego w Warszawie. Zadaniem ZDLiM jest wykonywanie badań z zakresu analityki klinicznej, w tym biochemii z uwzględnieniem profilu watrobowego, nerkowego, kostnego, sercowego, lipidowego; hematologii, koagulologii, immunochemii - hormony tarczycy, hormony płciowe, markery nowotworowe, analityki ogólnej, serologii grup krwi, jak również z zakresu mikrobiologii klinicznej, w tym serologicznych, mikologicznych, parazytologicznych oraz bakteriologicznych.
Obecnie zakażenia układu oddechowego są najczęstszą przyczyną porad ambulatoryjnych, co wynika z uwarunkowań klimatycznych, cech populacyjnych i pory roku. Zakażenia występujące w górnych drogach oddechowych to: najczęściej zapalenie gardła, niekiedy z zapaleniem migdałków, rzadziej zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zapalenie nagłośni. Większość przypadków zapalenia gardła ma etiologię wirusową (rinowirusy, adenowirusy, koronawirusy, wirusy grypy i paragrypy) i samoograniczający się przebieg, ale mimo to odgrywają istotną rolę w torowaniu dróg inwazji patogenom bakteryjnym. Ok. 20 proc. infekcji wywołanych jest przez bakterie i zwykle wymaga leczenia odpowiednimi antybiotykami. Diagnostyka bakteriologiczna gardła jest skomplikowana ze względu na obecność licznej, mieszanej flory fizjologicznej złożonej z tlenowych i beztlenowych bakterii, które zwykle przewyższają liczebnie florę patogenna. Bakteryjne zakażenia układu oddechowego najczęściej wywołują drobnoustroje zaliczane do grupy typowych: Streptococcus pyogenes (grupa A), Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis oraz tzw. bakterie atypowe (Chlamydia pneumoniae, Mycoplasma pneumoniae). Lekarz musi na podstawie objawów chorobowych i ich lokalizacji rozpoznać ewentualne zakażenie i domniemany czynnik etiologiczny, a co za tym idzie, podjąć decyzję co do potrzeby rozpoczęcia leczenia. Wybór leczenia w zakażeniach układu oddechowego może być trudny ze względu na różnorodność czynników etiologicznych (w tym duży udział wirusów, wobec których antybiotyki są nieaktywne) oraz zmieniająca się w czasie oporność na leki przeciwdrobnoustrojowe. Oporność ta jest uwarunkowana różnymi mechanizmami i ulega stałym zmianom między innymi w następstwie powszechnego stosowania antybiotyków, często ich nadużywania.
W podejmowaniu tak trudnych decyzji lekarzowi potrzebna jest rzetelna wiedza z mikrobiologii lekarskiej, dotycząca znaczenia drobnoustrojów w patogenezie zakażeń oraz znajomość ich lekowrażliwości. Ponieważ prawdopodobieństwo sukcesu terapeutycznego jest w przypadku terapii empirycznej najczęściej mniejsze niż w przypadku terapii celowanej, jeśli tylko to możliwe i uzasadnione przed podaniem leku należy pobrać materiał do badania mikrobiologicznego i po uzyskaniu wyniku ewentualnie zmodyfikować leczenie.
ZDLiM dysponuje wysoko wyspecjalizowana kadrą pracowników, co ma odzwierciedlenie m. in. w bardzo dobrych wynikach kontroli zewnatrzlaboratoryjnych.